
Senfonisi
- 👁 4.2K
- ⭐ 7.5
- 💬 131
Açıklama
Onu hatırlamıyor. Yine de onu rüyalarında görüyor. Zihin unutabilir ama kalp her zaman hatırlar. Tüm düşünceleri ondaydı. Kendini kurtarmak için bir zamanlar bıraktığı sevdiği. Çok uzun süre beklediler. Çok uzun süre sessizce acı çektiler. Unutulmuşken aşk her şeyi fethedecek mi? Aşk ve sonsuzluk yolculukları zorlayıcı oldu. Yalanlar ve ihanetler, anlayabileceklerinden çok daha fazlasına mal olabilirdi. Onu terk ettikten sonra kırık bir kalple ve birlikte geçirdikleri zamanın anıları olmadan hâlâ sahiplenebilir mi? Onu reddettikten sonra sevdiği, hayatına geri kabul edecek mi?
Prolog
Kız Kardeşler10 Yıl Önce
Gök gürültüsü ve şimşek etraflarında yankılandı. Gökyüzü o kadar ağır ve karanlıktı ki, alay ediyordu. Bu gece yağmurun bardaktan boşanırcasına yağacağını sinirle biliyorlardı. Tropikal bir tayfun ülkeyi vurmuştu.
Memleketlerinden kaçtıklarından beri bir yıl geçmişti. Üçünü de ölmüş annesinin arkadaşının kapısına getirmişti. Hala bir kilise faresi kadar fakirdiler ama bir şey değişmişti - güvendeydiler.
Cinsel saldırılardan - evet. Ancak, maddi sorunlardan - hayır. Henüz değil. Hala uzun bir yol vardı.
Bu, Rie ve Anna'yı son endişelerine getirdi.
Anna Michelle.
Küçük ve zayıf bedeni, yıpranmış ve eski battaniyelerin altında huddledı. Acılı, hırıltılı nefesler, tıkanmış akciğerlerinden çıkıyordu ve yüksek ateşten titriyordu, bu da onları başka bir zatürre atağından endişelendirdi.
Rie'nin endişeli gözleri Anna'nınkini buldu. İkisi de gözyaşlarını geri bastırdı ve zayıf omuzlarını gerdi.
Birkaç saniye sonra, bir plan bulmuş olarak, en büyük kız kardeşleri telaşla daha sıcak kıyafetler giymeye başladı, gözleri kararlı, yüzü buruşuk, kendine mırıldanıyordu.
"Bu son kaşık, Anna," diye fısıldadı Rie.
Anna başını salladı ve ayakkabılarını giydi. "Dışarı çıkmalıyım. Mrs. Flick'ten biraz para alacağım - sonra en yakın eczaneye gideceğim. Mish'in ateşini düşürdüğünden emin ol." Gözleri yuvarlak, Rie Anna'nın talimatlarına başıyla onay verdi. Derin bir nefes aldı. "Teyze Delia sıcak yemekle geri dönecek. Arkadan kapıları kilitle ve kimseyi içeri alma."
Küçük kız kardeşi peşinden koştu ve kilitlerin tıkladığını duydu. İyi.
Soğuk rüzgardan titreme sırası ona gelmişti. D*lan! Üçüncü bir iş düşünmeye başlamalıydı. Belki bir hizmetçi ya da garson.
Bir kez daha derin bir nefes alarak, gözyaşlarını ve gururunu yutmaya çalıştı. Çenesi sıkı, omuzları dik, fırtınalı havaya ve esen rüzgâra karşı cesaretle yürüdü.
Kız kardeşleri için güçlü olmalıydı.
Onlar, sahip olduğu her şeydi.
_____________
"Merhaba."
"Selam."
O kadar büyük ve korkutucu görünüyordu ki, ama ondan korkmuyordu. Gözlerinde, kıvırcık açık sarı saçlarıyla daha çok büyük bir melek gibi görünüyordu.
Gülümseyerek, odanın etrafında döndü. Mutlu ve kaygısız.
Mish geri döndü. Rüya dünyasına.
"Seni bir süredir rüyamda görmedim." Müze gibi odayı neşeyle tararken -hepsi siyah ve gümüş mermerle kaplı- açık kahverengi ve yeşil ela gözleriyle, cupid yayına benzeyen dudakları memnun bir gülümsemeyle kıvrıldı. Önceki gibi, köşede her türlü yiyecekle dolu bir masa vardı.
Mish, siyah kadife kanepede oturan muhteşem adama dikkatini geri verdi. Onun bakışı keskin. Çenesi sıkı.
"Yine hastasın, sevgilim." Ses tonu karanlık ve sert olsa da, onun üzüntüsünü ve endişesini hissedebiliyordu. Onun için.
"Hiçbir şey değil. Hasta olmayı seviyorum. Bu beni senin rüyalarına götürüyor." Masum bir şekilde yanıtladı. Gözünü bile kırpmadan, küçük bedeni onun büyük kollarında bulundu. Gülümseyerek. O hızlıydı.
Onun heyecanına yanıtı, soğuk derisiyle teması olduğunda acı bir grimastı. Yüksek ateşle yanıyor olmalıydı. Ve nefes almakta zorlandığını fark etti.
Birdenbire, elinde ıslak bir bez belirdi. Alnını ve kaşlarını nazikçe yıkarken, yabancı bir dilde mırıldanıyordu.
Farklı renklerin ışıkları üzerlerine yağdı. Ateşli gözleri hayranlıkla açıldı. Beyaz, kırmızı ve mavi tonları, akşam gökyüzündeki mücevherleri taklit ediyordu.
Gözlerini kırparak, ela gözleri onun kristal gibi mavi gözleriyle buluştu. Mish onu dikkatle izliyordu. Gözlemliyordu.
Parlıyordu. Bir kez daha gülümsedi, dişlerini göstererek.
Onun dudakları hafifçe kıvrıldı ve keskin dişleri belirdi. Korkmuyordu, çünkü asla ona zarar vermeyeceğini biliyordu. Bu son birkaç ay boyunca hasta olduğunda ona bakmıştı.
"Senin iyi olmanı tercih ederim, sevgilim." Diye mırıldandı. "Seni görememek beni incitir ama... seni böyle görmek daha da acı veriyor."
"Adın ne? Hala söylemedin." Sıcak kollarında sokuldu. Soğuk derisine rağmen bunu hissetmek tuhaftı. İç çekti ve onu nazikçe kucakladı. Sanki en ince porselenden yapılmış gibi.
"Beni sevgilin olarak çağırabilirsin. Zamanı geldiğinde, geleceğim ve seni bulacağım." Mish mırıldandı. Başını sallayarak onayladı. Sekiz yaşında, onun sözlerinin ne anlama geldiğini bilmiyordu. Belki de onun prensi olmak istiyordu?
"Cinderella'daki Prens Charming gibi mi?" Disney çizgi filmlerini izlemeyi çok severdi. Ela gözlerinde en yüksek güvenle, onun cevabını bekledi.
Onu kollarında geri çekti ve sıcaklığını kontrol etmek için alnına dudaklarını koydu. Memnun. Bir kez daha mırıldandı ve gözleri ağırlaşmaya başladı. Ateşi gitmişti ve daha kolay nefes alabiliyordu. Sonra onun fısıldadığını hissetti. "Daha çok bir kral gibi, sevgilim. Ve sen... sen benim kraliçem olacaksın. Bir gün yakında, birlikte olacağız. Ve sonsuzluğun anlamını bileceğiz."
Gülümsedi, kendini çok daha iyi hissederek, kollarında daha derin bir yere sokuldu ve onun korumasında uykuya daldı.
Sevgili.
O, onun sevgilisiydi.
Bu ne anlama geliyor?
_____________
Anna, küçük evlerine girdiğinde sırılsıklam olmuştu.
Titreyerek, Rie'yi çağırdı ve ona ilaç şişelerini verdi, ardından en küçük kız kardeşine bakmak için hızlı bir duş almak üzere banyoya koştu.
Bir süre sonra, teyzesi tarafından sunulan sıcak çayda ellerini ısıtarak, küçük yatak odalarına katıldı.
Duraksayarak, Mish'in gülümseyerek yatakta oturduğunu ve mutlu bir şekilde sıcak çayını yudumladığını görünce şok oldu.
Hasta ve yetersiz beslenmiş olan en küçük kız kardeşi her zaman gerçek yaşından daha zayıf ve küçük görünüyordu.
"Mish, bebeğim, kendini nasıl hissediyorsun?" Anna, Mish'in alnına, boynuna ve ellerine dokunmak için eğildi. Dokunduğunda serindi. Kızarmıştı ama ateşini hissedemedi.
Tuhaf. Nasıl?
"İyiyim, Anna." Mish mırıldandı. Ona utangaç bir gülümsemeyle baktı. Anna, küçük kız kardeşinin öksürdüğünü duyunca kaşlarını çattı. İkna olmamıştı.
"Yine de, bunu iç." Anna Marie, ona öksürük şurubunu içirmesine yardımcı oldu - hiç itiraz etmeden yaptı. Her zaman tatlı bir kızdı. "Ve geri uyumaya çalış."
"Tamam. Belki yine prensimi rüyamda göreceğim." Mish, derin bir sır paylaşıyormuş gibi fısıldadı. Ama bu hiç sır değildi. Rüyalarını onlara daha sık anlatıyordu.
"Senin Prens Charming'in mi?" Onu şımartarak aynı zamanda yastığına geri yerleştirip üzerini örtüyordu.
Anna ve Rie, gece boyunca ona bakmak için sırayla görev alacaklardı.
"Bana kralım olduğunu söyledi," Mish mırıldandı ve esnedi. "Ben bir kraliçe olacağım."
Bunu öyle bir gerçeklikle söyledi ki, Anna, bebek kız kardeşi hastalandığından beri ilk kez içten bir gülümseme ile karşılık verdi. Yine.
Bu ne zaman bitecek?
"Tabii ki, bebeğim. Şimdi biraz uyu. Her zaman hasta olursan kraliçe olamazsın." Alnına bir öpücük kondurdu, ardından uykuya dalarken Rie de aynı şeyi yaptı, Mish uykuya dalmadan önce uykulu bir gülümsemeyle gülümsedi.
"Bir şeyler yiyelim, Rie. Teyze Delia bekliyor." Anna fısıldadı.
"Emin misin?" Rie sordu. Gözlerini yatağa geri çevirdi - belirsizdi.
"Evet. Her şey yoluna girecek." Kalbinde, Anna yalvardı. Onlar için her şeyi doğru yapabileceğini umarak.
_____________
İşaret ve Ayrılık
XavierVampir Kralİki Yıl Önce
Bu, sevgilisinin onun saf vampir formunu göreceği ilk seferdi. Onların paylaşacağı hayatı ona yavaşça alıştırmak için dikkatli olmuştu. O seçim onlardan alındı. Onun tepkisini beklemiyordu.
Gözleri büyüdü ama korkudan değil. Yüzündeki acı ifadesi tam bir rahatlama gösteriyordu.
“Sevgili,” diye inledi, elini ona uzatarak. Çenesindeki kaslar gerginleşti. Onun hırıltılı nefeslerini duyabiliyordu, kulaklarındaki çınlamayı daha da kötüleştiriyordu. Daha önce hiç bilmediği bir korku anıydı.
Onun Mish’i bir kez daha hastaydı. Yüzü solgun ve Victor’un kollarında titriyordu.
“Onu bırak!” Onun saldırganı, sesindeki emirle titredi. İhanetçi, güneş doğmadan ölecek.
“Siktir et, Kral. O burada olduğu sürece bana hiçbir şey yapamazsın.” Xavier, Victor’un dişlerinin Mish’in zarif boynuna sürtünmesini dehşetle izledi, zehiri o









