
Vampir Kralına Kan Bağı
- 👁 14.9K
- ⭐ 9.1
- 💬 517
Açıklama
Katherine'ın tek amacı, her doğaüstü yaratığı avlayıp öldürmek. Hedefinde, son Safkan Vampir olan Gabriel Priest var. Cinayet ve kayıplar her iki tarafta da artarken, avcı av olduğunda ne olacak? Başarısız bir görevden sonra, kendini Gabriel'in onunla oynamak, işkence etmek ve sonra öldürmek istediği bir vampir yuvasının derinliklerinde sıkışmış buluyor. Ama Gabriel, yeni oyuncaklarını öldürmekte bir türlü başarılı olamıyor ve Katherine, onun yakınında olduğunda kalp atışlarını durduramıyor. Kader, bu iki düşman için bir şeyler planlamış olabilir mi? ****** “En kötünü yap, Priest,” diye alay ediyorum, akciğerlerimi boşaltarak öksürüyorum. “Planladığın her neyse, daha kötüsünü yaşadım.” Yüzündeki gülümseme, kalbime doğrudan bir korku dalgası gönderiyor ve onun ölümümü kolaylaştırmayacağını hissediyorum. “Ah, küçük kuzu, kiminle uğraştığını hiç bilmiyorsun. Seninle zamanımı alacağım ve işim bittiğinde, ölümünü benden dileyeceksin.” Bu sözlerle, hayatımın artık bana ait olmadığını anladım; Gabriel'in bedenime uygulayacağı her türlü işkenceden keyif alacağını biliyordum.
Bölüm 1 Vegas Üzerinde Güneş Işığı
Katherine
Önümde diz çökmüş, vücudundan buhar gibi dumanlar yükselirken, Nevada silüetinin üzerinde şafak belirtileri belirmeye başlıyor.
Dövmelerle kaplı, yüzünde seksi bir gülümseme ile bana bakıyor; sanki içinde bulunduğu durum hiç de kötü değilmiş gibi. Vücudu güzel bir silah ve genelde onun altında olmayı sevdiğim kaslı vücut tam da bu.
Ama bu, diz çökmüş sıradan bir adam değil; arkasında zincirlerle bağlı bir vampir.
“Zaman neredeyse doldu. Bu ölümü hızlı ya da uzun bir şekilde yapabilirim, Hyde,” derim deri giysili adama. Onun ceketini ve rozeti yakmıştım, sadece onunla dalga geçmek için, ama en yüksek saygısızlık olduğunu bildiğim halde hiçbir duygu göstermedi.
Kan kırmızı gözleriyle bana bakıyor ve sırtımdan bir ürperti geçiyor. Bir vampirin gözleri, bir Alfa kurt ya da Likan'dan çok farklı değil; sadece o yaratıkların irisleri kırmızıya dönerken, bir vampirin tüm gözü, hatta beyazı bile kırmızıya döner.
Bu lanet olasıların gözlerinin beyazları siyaha dönenleri var, sadece irisleri kırmızı. Bunun ne anlama geldiğini hala bilmiyoruz.
“Ölümü kabul etmediğimi nereden biliyorsun, avcı?” Gülüyor ve başını sallıyor. “Senin gibi pisliklere göre, ben yaratıcım ve Başkanım için sadakatim var. Beni ölümle tehdit etmen hiçbir şey ifade etmiyor, bana güneş doğumunu ver çünkü benden hiçbir şey alamayacaksın.”
Bu Devil’s Void vampirlerinin kırılması gerçekten zor olduğunu kabul etmeliyim. Normalde vampirler, bir kalp atışında yuva liderlerini teslim ederdi, ama bu adamlar değil. Başkanları Gabriel Priest'e tamamen sadıklar.
Bu hafta yakaladığımız beşinci vampir ve hepsi sadakat hakkında aynı lanet olası şeyi söylüyor. Bu pislikler insanları öldürüyor, ama bana pislik demeye cüret ediyorlar?
“O zaman sana arzuladığın ölümü vereceğim,” derim ve güneşin doğmaya başladığı sırada ondan uzaklaşıp yürümeye başlarım.
Bir vampirin yanan etinin kokusu asla sindirilebilir hale gelmiyor ve çığlıkların hemen ardından geleceğini bekliyorum. Ama dediğim gibi, bu Devil’s Void vampirleri tamamen farklı bir tür; tüm bedenleri alevler içinde patlarken bile çığlık atmıyorlar.
Hayatının tamamını canavarlara karşı öldürerek geçiren biri, onlarla aynı soğuk ve duygusuz hale gelir. Kalbe bir bıçak daha saplamak hiçbir şey ifade etmiyor, ister bir kadın ister bir çocuk olsun.
Beni böyle inandırdılar ve buna uymak zorundayım—Katherine Décès. Ben bir avcı ve en ölümcül avcı loncası olan Ölüm Tapınağı'nın varisiyim.
“Hala bir şey yok mu?” İkinci memurum Xenia Blake, yanına yaslandığı kurşun geçirmez SUV'ye yaklaşırken soruyor.
Uzun, siyah kıvırcık saçları yüksek bir at kuyruğu yapmış ve elindeki mızrağı oynatırken kehribar gözleri heyecanla parlıyor. Ama benim sinirli yüz ifademi görünce gülümsemesi kayboluyor.
Devil’s Void vampirleriyle uğraşırken, kanlı geçmişimiz nedeniyle işkenceyi kendim uygulamayı tercih ediyorum. Cildime kazınmış bir Kan Yemin İntikamı ile sona eren bir geçmiş — hepsini ortadan kaldırma sözü verdiğim bir yemin.
“Hala bir şey yok,” diye cevap veriyorum ve silahlarımı yerleştirmek için kamyonetin arkasına yürüyorum.
“Lanet olsun, bu pislikler burada zor,” diye yorum yapıyor. “Normal vampirler şimdiye kadar inlemiş olurdu.”
“Bunun farkındayım, Xen,” diyorum ve arkayı kapatıyorum. “Ama içlerinden biri zayıf olmalı; hepsi bu kadar aptalca sadık olamaz.”
Bu sözleri söylerken, bunun tamamen saçmalık olduğunu biliyorum. Babam, bu vampirlerle ihtişamlı günlerinde uğraştı ve aynı şeyi söyledi — hiçbiri yuvalarının ve liderlerinin yerini vermeyecek.
“Dün gece bıraktığımız sürpriz, onun dikkatini çekecek, merak etme. Oradaki tüm vampirleri öldürerek yüzüne tükürdük, bu yüzden tepki vermesi gerekiyor.” Dedi, ben de sürücü koltuğuna otururken yolcu koltuğuna geçiyor.
“Lanet olsun, umarım öyle,” diyorum ve çölün ortasında bir vampirin ölümünden uzaklaşıyorum.
Babamın emirleriyle Las Vegas'a geldim, tüm Devil’s Void yuvasını ve liderleri Gabriel Priest'i ortadan kaldırmak için. O, benim en yakın iki kişinin ölümünden sorumlu ve kalbine bir mızrak saplayana kadar durmayacağım.
O, Amerika'daki en yaşlı ikinci vampir ve söylentilere göre, New York'taki merhum DA Westcott'tan Vampir Kralı olarak devralıyor. O, özellikle o yuvayı ortadan kaldırdıktan sonra burada, kendi sahasında yüzünü göstermeli. Eğer göstermezse, o zaman kötü bir liderdir.
“Lanet olsun, çok yorgunum,” Xenia tam olarak benim düşündüğümü tekrarlıyor ve derin bir nefes alıyor.
“Aynı; dinlenmemiz ve dün geceki maceralardan sonra toparlanmamız gerekiyor. Babam burada işler nasıl gidiyor diye haber almak isteyecek ve elimizde cevap yok —”
Cümlelerim, çalan cep telefonumla kesiliyor ve arayanın kimliğine baktığımda, bir istihbaratçımın ismini görüyorum ve gülümsüyorum.
“Bana iyi haberler vermek zorundasın,” diye selamlıyorum, o da gülüyor.
“Merhaba sana da, Kitty Kat. Gabriel Priest'in bu gece kulübünde olacağını bilmek iyi haber sayılır mı?” diye alay ediyor ve ben de yanımdaki Xenia'nın öfkesine neden olarak frene basıyorum.
“Lanet olası bir şekilde değil,”
“Lanet olası bir şekilde. Bu gece The Void'da olabilmek için kıçını hazırla, Kral, sözde tacını almak için geliyor.”
Gözlerim faltaşı gibi açılıyor ve heyecan damarlarımda dolaşıyor, uzun zamandır ilk kez. Bu gece, Gabriel'e loncada kimsenin son on beş yılda yapamadığı kadar yaklaşabileceğim; bu gece, intikamımı alabilirim!
“Bana büyük bir iyilik yaptın!” diye bağırıyorum, aramayı sonlandırmadan önce ve ikinci memuruma dönüyorum, o da patlamak üzere gibi görünüyor. Bana bakıyor ve kaşını kaldırıyor, öğrendiğim şeyi söylememi bekliyor.
“Onu yakaladık; bu gece kulübünde olacak,” diyorum ve gözleri daha da açılıyor ama hiçbir şey söylemiyor.
Kiraladığımız daireye doğru ilerlerken tek kelime etmiyoruz. Söylenecek söz yok çünkü Xenia sadece ikinci memurum değil, aynı zamanda en iyi arkadaşım.
Gabriel Priest'in elinde annem ve küçük kardeşimin ölümünden sonra ağlamaktan kendimi alamadığımda yanımdaydı. Kendimi suçladığımda beni teselli etti ve intikam alacağımıza söz verdi.
Ve bu gece, o sözü yerine getireceğiz.
Bölüm 2 Kralı Ağına Düşürmek
Katherine
“Bunu nefret ediyorum,” derim, yere kadar uzanan aynada kendime bakarken. “Bunu lanet olsun nefret ediyorum.”
Siyah kot pantolon, tişört ve askılı botlarla, saçım at kuyruğu şeklinde olduğuna alışkınım. Ama şimdi Xenia beni dar bir siyah elbise, yüksek topuklu ayakkabılar ve kırmızı rujla giydiriyor. Bu ben değilim ama Priest'i dışarı çekmek için olmam gereken ben bu.
“Biliyorum ama dayanmalısın, tatlım; bu, Devil’s Void vampirlerinin sevdiği türden bir et. Dikkatlerini çekmek için bunu sergilemen gerekiyor,” diyor saçımı yaparken.
O da giyinmiş, ama kulübe birlikte girmeyeceğiz. Kimse, yedekle geleceğimi bilmemeli, özellikle de onunla.
Bu lanet olası herifi ortadan kaldırma konusunda benden daha acımasız, ama bunun nedeni ailesinin DC'de bir vampir ordusu tarafından öldürülmesi. Neredeyse kanını tamamen emdikten sonra onu ölüme terk ettiler ama o sırada annem onu buldu.
O, sadece en iyi arkadaşım değil, benim kız kardeşim.
Bana so









