
Lycan'ın Reddedilen Eşi
- Tür: Werewolf
- Yazar: Sunshine Princess
- Bölümler: 238
- Durum: Tamamlandı
- Yaş sınırı: 18+
- 👁 91.6K
- ⭐ 9.3
- 💬 8K
Açıklama
“Katilsin!” Anaiah Ross'un her şey değişiyor; ilk beklenmedik dönüşümünde birini öldürdükten sonra. Artık sürüsünün üyeleri tarafından nefret edilen, istismar edilen ve kötü muamele gören Anaiah, kaderi olan eşi alfa Amos tarafından anında reddedildi ve zindana atılması emredildi. Kalbi neredeyse anında parçalandı ve isteksizce reddini kabul etti, sürüsünün merhametine mahkum bir sefalet hayatına razı oldu. Ama on sekizinci doğum gününde, kader ona acımış gibi göründü ve ikinci şans eşini, tehlikeli ve güçlü Lycan kralı olarak ortaya çıkardı; ama Amos, onu bırakmaya niyetli olmadığını anladı. İki adam onun dikkatini çekmek ve kalbini kazanmak için savaşırken, hayatı giderek karmaşık hale geliyor. Anaiah, karanlık planların döndüğünü keşfeder ve hayatının seyrini değiştirecek gerçek gücünü bulmak için savaşıyor, bu da onu gölgelerde gizlenen kötülüğün birincil hedefi haline getiriyor. Anaiah, ona atılan kötülüğe karşı hayatta kalabilir mi ve sonunda seçtiği adamla mutluluğu bulabilir mi, yoksa karanlığa yenik düşüp kendisini ve bildiği her şeyi tamamen kaybedecek mi?
En nefret edilen Kurt
Anaiah'nın Bakış Açısı
Benim adım Anaiah Ross. Sürüde en nefret edilen kurtum çünkü ilk kez kurtuma dönüştüğümde, beni tecavüz etmeye çalışan Alfa'mızın kardeşi Tomas Rivers'ı öldürdüm.
Tomas Rivers, kimsenin görmediği zamanlarda beni en uygunsuz şekilde dokunan bir pedofildi. Bu yüzden onu öldürdüğüm için üzgün değilim.
O günden beri, sürü beni kötü muamele ediyor ve zorbalık yapıyor. Beni dövüyor, aç bırakıyor ve her gün sürü evini temizletiyorlar. Onlara bunun sadece kendimi savunma olduğunu anlatmaya çalıştım ama bana inanmadılar. Tomas'ın eşi Leah, tüm suçlamaları reddetti ve kocasının mükemmel bir adam olduğunu söyledi, ama gerçeği bildiğini biliyorum.
Hatta ailem bile bana sırtını döndü çünkü cinayetten sonra Gamma statülerinden Omega'lara terfi ettiler. Omega'lar sürünün en zayıf halkası olarak görülüyor, diğerleri güçlü ama çoğu sadece temizlikçi ve sürüde yardımcı oluyor. Savaşlarda dövüşmek ya da herhangi bir önemli sürü politikası gibi büyük bir rol oynamıyorlar.
"O orospu nerede!" Leah alaycı bir şekilde bağırıyor. Buradaki herkes arasında, hayatımı cehenneme çeviren o. Tomas'ı öldürdükten sonra sürgün edilmem gerekiyordu ama ailem benim adıma yalvardı ve bunun ilk dönüşümüm olduğunu, kontrolümü kaybettiğimi söylediler.
Küçük odamdan çıkıyorum, çok küçük ve neredeyse eski bir yürüyüş dolabına sahip, ikinci kattaki depo odasının yanında. İçinde bir yatak ve eski bir kırık ayna var. Sadece birkaç kıyafet, ayakkabı ve en sevdiğim kitapların bir koleksiyonu var.
Odanın dışına çıkıyorum, alacağım tüm hakaretler ve dayaklar için zihnimde hazırlık yapıyorum. İnliyorum. Ana odaya girdiğimde, Leah uzun bir elbise ve topuklu ayakkabılar içinde zarif bir şekilde duruyor, bir eli kalçasında, diğer eliyle sabırsızlıkla yere vuruyor, diğer elinde ise yüzüme fırlattığı sarı bir kumaş tutuyor. Yüzümden çıkarıp yere atıyorum, sinirli bir şekilde.
"Um..." Yerdeki elbiseyi işaret ederek sözüme devam ediyorum. Leah şimdi öfkeli görünüyor ve beni tokatlayacağını beklemiyordum, hayır, bekliyordum. Yüzüme sert bir tokat atıyor ve burnumdan kan fışkırırken, tokatın etkisiyle yere düşüyorum. Bir kez daha karnıma tekme atıyor ve inliyorum.
"Ellerinle yıkamanı söylemiştim!" diye bağırıyor. Yüzümü kollarımla kapatıyorum, yüzüm darbelerle şişiyor. Kocası öldükten beri böyle oldu ve ben onun tüm nefretini çekmek zorundayım.
Leah beni dövmekten vazgeçtiğinde yerden kalkıyorum. Vücudumu temizlemek için Omega banyo odasına gidiyorum, soğuk su vücuduma çarpıyor ve titriyorum. Yavaşça vücudumu temizliyorum ve banyodan çıkıyorum, orada bıraktığım losyonu kullanıp daha önce giydiğim kıyafetleri giyiyorum. Kahvaltıya başlayacağım. Sürü evinde 100'den fazla insan kalıyor, aileleriyle lüks süitlerde yaşıyorlar, diğerleri ise eşleşmemiş veya ailesiz olanlar tasarım odalarda kalıyor.
Sadece birkaç Omega ile birlikte kahvaltıyı hazırladım. Sosis, pastırma, tost, yumurta ve fasulye var, her sabah tam İngiliz kahvaltısı yiyorlar. Servis yapmaya başladığımda onu görüyorum, Amos, bizim gelecekteki Alfa'mız ve en güçlü kurtlardan biri, büyük bir oyuncu ve bir Casanova. Ama ona karşı hala küçük bir hayranlığım var.
Anahtar kelime; Küçük.
Genelde beni rahatsız ediyor ve diğerleri gibi zorbalık yapıyor. Son seferinde kız arkadaşı Eunice'in üzerine kahve döktüğümde, beni tokatladı. Kurtum karşılık vermek istedi ama onun hayatlarımızı anında sona erdirebileceğini biliyordum.
Amos'un gözleri benimle buluştu ve görünür şekilde sertleşti ve gözlerini açtı. Onun garip davranışını görmezden geliyor ve kahvaltı servisine devam ediyorum. Yönlendirdikleri alaycı yorumları görmezden geliyorum. Aileme bakıyorum ama sadece bana tiksinti ve nefretle bakıyorlar. Yutkunuyorum ve derin bir nefes alarak üzgün bir şekilde uzaklaşıyorum. Gözlerimde yaşlar birikiyor ama ağlamıyorum. Zayıf olamam. On sekizime girdiğimde bu yerden ayrılmam ve kendim için yeni bir hayat kurmam gerektiğine söz verdim, bu yüzden güçlü olacağım. Hayatta kalacağım, tüm dayakları yiyeceğim.
"Endişelenme, eşimiz bizi sevecek," diyor kurtum, Chalo.
Bir eş, bir kurdun hayatını tamamlayan ruh eşidir. Birisi acı çektiğinde, diğerinin de hissettiği bir şeydir ve kurtum, eşlerin ne olduğunu öğrendiğimizden beri bir tane edinmek istiyor ve onun bizi tüm acılardan ve işkencelerden kurtaracağına inanıyor. Bizi sonsuza dek sevecek ve sahip olmadığım güzel bir ailem olacak.
Birkaç öğrencinin okula gittiğini görüyorum ve gülümsüyorum. Okulu özlüyorum, her ne kadar bana sadece şaka yapsalar da, öğretmenlerim bana iyi davrandı çünkü ben sürekli A alan bir öğrenciydim ve çoğu yarışmayı kazanıyordum. Alfa ve Luna, ikinci sınıfımda eğitimimi durdurdular çünkü kaynaklarını benim gibi sadece temizlik ve yemek yapmaktan başka bir şey yapmayan birine harcamak istemediklerini söylediler, ayrıca, dürüst olalım, iyi bir üniversiteye giremeyeceğimi biliyorlardı.
İşlerimi bitirdikten sonra, cildim kapalı kaldığı için dışarıda biraz D vitamini almak istedim. Güneş cildime vurduğunda gülümsüyorum ve kurtum mırıldanıyor. Sürü savaşçılarının antrenmanını izlerken tribünlerin arkasına saklanıyorum. Onları antrenman yaparken gözlemlemeyi seviyorum, böylece kendimi savunmanın bazı temel bilgilerini öğrenebilirim.
Dawnrise en güçlü olan değil ve bu kadar uzağa gelmeyi, Likanlar gibi diğer güçlü sürülerle iyi ilişkiler sürdürerek başardı, ki onlar bizim için kraliyet. Dawnrise'ın en büyük korkusu, daha güçlü bir sürüyü kızdırmak. Bu nedenle, her yıl, yıllar önce yapılan ittifakları kutlamak ve yenilemek için bir tören düzenliyorlar.
Arkadan bir el saçımı sertçe çekiyor ve sırt üstü düşüyorum, gökyüzüne bakıyorum. Eunice üzerimde duruyor, kolları göğsünde kavuşturulmuş, yüzünde zafer dolu bir gülümseme var. Kaşlarımı çatarak kalkmaya çalışıyorum ama karnıma bir tekme geliyor ve beni durduruyor. O ve iki arkadaşım birkaç kez vuruyorlar ve o hırlıyor.
"Bir daha erkek arkadaşıma göz teması kurma!"
"Bir daha erkek arkadaşıma bakma!"
Zindanlar ve Reddetme
Anaiah'nın Bakış Açısı
Öksürüyorum, kaburgalarım acıyor. Kurtum hızlı bir şekilde iyileşmeme yardımcı olmaya çalışıyor, ama diğerleri kadar sık dönüş yapmadığımız için iyileşmem diğer kurtlar kadar iyi değil.
Ayaklarımın üzerine kalkmakta çok zorlanıyorum, ama o bacaklarıma tekme atıyor ve tekrar yere düşüyorum, topuğunu boynumun üzerine koyuyor ve gözlerimi kapatıp en kötüsünü bekliyorum.
"Yapmam gereken tek şey biraz daha bastırmak ve seni ıstırabından kurtarabilirim," diyor o sinir bozucu tonuyla. Kalbim o kadar hızlı atıyor ki, kurtum tehditkar bir şekilde hırlıyor, bu durumda karşılık veremese de güçlü bir savaşçı ruhu var ve çoğu zaman bana teslim oldu, ama ne zaman pes edeceğimi biliyorum ve o bilmiyor. Ölmek istemiyorum.
Kurtum, Chalo, yeniden yüzeye çıkıyor ve gücünü kullanarak Eunice'in bacaklarına tekme atıyorum, böylece yere düşüyor. O zayıf, aptal köleleri çığlık atıyor, korkmuş ama kimse beni durdurmaya çalışmıyor. İçimde öfke kabarıyor, adrenal










