
Sahte Koca, Gerçek Milyarder
- Tür: Billionaire/CEO
- Yazar: TheBlues
- Bölümler: 93
- Durum: Tamamlandı
- Yaş sınırı: 18+
- 👁 6.4K
- ⭐ 7.5
- 💬 435
Açıklama
"Sonsuz bir yalan, bir şey için duyulan arzu ile başlar. En çok değer verdiğin kişi için ne kadar ileri gidebilirsin? Her şeyi planına göre yapmak için ne kadar derine inebilirsin? Solana Stone, aşktan mahrum kalmıştı ama yine de kalbi intikam peşinde değildi. Kendisi, erkek arkadaşını çalan evlatlık kız kardeşinin yerini almak üzere Evans ailesinin gayri meşru oğlu ile evlenmeye zorlandı. Kocasıyla hayatı basitti. Onunla küçük bir evde rahat bir yaşam sürmeyi öğrendi ve daha sonra kocasına aşık olduğunu fark etti. Bu bir sihir gibiydi, büyülenmişti. Ama yalanlarla dolu bir hayat yaşarken sahip olduğu hayatla nasıl mutlu olabilir ki?"
Bölüm 1
Solana Stone'un Bakış Açısı
Sofistike, iyi kalpli ve cesur bir kadın. Başkaları beni böyle görüyor. Dünyanın çirkin yüzünü gördüm. Erken yaşta yetim kaldım ve evlat edinildim, sevilmek için değil, zorbalığa uğramak ve gömülmek için. Kalbim taşa döndü, deneyimlerle şekillenmiş bir taşa. Bir mücevher tasarımcısı olarak taşa değer veririm, kendime değer veririm.
Yorgun ve uykulu bir şekilde Stone ailesinin evine girdim. Bu sabah hastaneye çağrıldım çünkü bana değer veren tek kişi olan Martha'ya akut böbrek yetmezliği teşhisi konmuştu. Martha benim için bir anne gibi ve onu asla ihmal etmeyeceğim. Bütün gün çok yorucuydu, üstelik Martha'nın hiç ailesi kalmadığı için tıbbi masrafları da benim karşılamam gerekiyor. Aman Tanrım! Martha'nın hayatını kurtaracak parayı nereden bulacağım?
Çantamdan cep telefonumu çıkardım, erkek arkadaşımdan bir arama ya da mesaj bekliyordum ama hiçbir şey yoktu. Muhtemelen meşguldür.
Adımlarım o kadar hafifti ki hafif bir ses bile çıkarmadı. Kız kardeşimin odasının önünden geçtim ama belli belirsiz bir inilti ve tanıdık bir ses dikkatimi çekti.
"Ahh! Ahh, Hans! Daha derin, bebeğim! Siktir! Evet!"
Donup kaldım ve yavaşça başımı kötü kız kardeşimin, Agatha'nın odasının kapısına çevirdim. Gecenin ortasında, gece esintisinin soğukluğuyla birlikte kalbimde bir acı hissettim. Hans ve Agatha mı?
Yumruklarımı sıktım ve yavaşça yaklaştım, kapı tam kapanmadığı için aralıktan içeri baktım. Gözlerim büyüdü. Nefesim kesildi. Aldatan erkek arkadaşımı kız kardeşimin üzerinde gördüm. İkisi de çıplak, terliyor ve nefes nefese kalmışlardı. Hans'ın yüzüne baktım. Yakışıklı yüzü çok fazla zevk gösteriyordu ve bu çok acıttı. Kalbim parçalanıyormuş gibi hissettim.
"Neden—Ahh! Evet! Evet, Hans! Daha derin!" diye çığlık attı Agatha. Sırtı kavisliydi, erkek arkadaşımın canavarca temposundan belli ki zevk alıyordu.
Çok pis! Çok sürtük!
"Ah, siktir! Agatha! Tadın çok güzel!"
Dudaklarım aralandı. Hans'ın bu sözleri inlediğini duyduktan sonra yüzümde acı yerine tiksinti belirdi. Arkamdan birbirlerinden zevk alıyorlardı. Çok iğrençlerdi.
"Neden onu terk etmiyorsun?" diye sordu Agatha, nefes nefese. "Onu terk et ve benimle oyna, Hans. Ahh! Siktir! İşte bu, bebeğim! Daha hızlı!"
Hans cevap vermedi, bunun yerine hızını artırdı. Yaptığı şeye o kadar dalmıştı ki Agatha'nın ne dediğini anlayamıyordu. Beni terk et mi? Gerçekten mi? Siktir git, Agatha!
"Evet!" diye acı bir şekilde fısıldadım, yavaşça başımı sallarken. "Gerçekten meşgulsün... kız kardeşimle."
"Ah! Hans, bebeğim! Geliyorum!" Agatha'nın sürtük sesi tekrar kulaklarımı doldurdu ve bundan nefret ettim.
Öfkeyle yumruklarımı sıktım ve kapıyı tekmeleyerek açtım. Yaptığım şey yüksek bir gürültü çıkardı ve kapının arkasındaki iki haini durdurdu. Yüzümü kaldırdım ve Hans'ın şok olmuş ceylan gözleriyle karşılaştım. Çok şaşkın görünüyorlardı ama Agatha'nın yüzü sonradan şakacı bir hal aldı. Elbette, yapacaktı. Benim öfkeli yüzümü görmüştü.
"Hainler!" diye kükredim onlara. Göğsüm hızla inip kalkıyordu, öfkemi haklı çıkarıyordu. Ağlamak istiyordum ama tek bir damla gözyaşı dökmek için bile çok öfkeli ve tiksinmiştim.
"Sol! Aman Tanrım! Sol! Hiçbir şey değil!" diye seslendi Hans, kıyafetlerini toplarken. Acele ediyordu; giyinirken gergindi. "Tatlım, lütfen! Beni affet! Ben-ben istemeden—"
"Penisimi ona soktum mu?" diye sözünü kestim, onu şok ederek. Mizahsız bir şekilde güldüm. Ne bahane ama. Neyse ki, bunun bir kaza olduğunu söylemedi.
Hans'ın yüzü soldu. "Sol..."
Gözlerim keskinleşti. "Adım senin söylemen için çok güzel. Bir daha adımı söyleme, pislik."
Onlara dikkatle baktım. Tonum ve ifadem hem Hans'ı hem de Agatha'yı dondurdu. Zaten çok yorgundum ve bu durum beni daha da kötü bir hale sokmuştu. Kalbim hayal kırıklığı ve tiksintiyle atıyordu. Erkek arkadaşımın kız kardeşimle yattığına inanamıyordum. Tatlı ve ilgiliydi ama ne oldu? Ne kadar zamandır bunu arkamdan yapıyorlardı? Ben yeterli değil miyim? Kendimi sorgulamak istiyorum ama hayır. Hans gibi bir pisliğe kendimi kaptırmayacağım.
"Tatlım—"
Nefesimi tuttum. Agatha'ya baktıkça kalbim sıkışmaya devam etti. Sürtük bana sırıttı, belli ki olanlardan zevk alıyordu. Bunu bilerek yapmıştı.
"Tatlım, lütfen..."
Başımı salladım ve gözlerimi tekrar Hans'a diktim. Soğuk, duygusuz ve kayıtsız. Bu duyguları gösterdiğimi biliyordum ve Agatha'nın bunu fark ettiğinden emindim çünkü sırıtışı kayboldu. İfademe çok hayal kırıklığına uğramış görünüyordu. Belli ki yıkılmamı bekliyordu. Onları birlikte gördükten sonra bir nehir gibi ağlamamı bekliyordu. Asla olmasına izin vermeyeceğim bir şey.
"Açıklamama izin ver," Hans'ın sesi kırıldı. "A-Agatha beni baştan çıkardı. Seni seviyorum, tatlım. Lütfen beni affet."
Baştan mı çıkarılmıştı? Ne kadar da saçma bir bahane. Bu, baştan çıkarmalara hayır demeye cesareti olmayan pis bir pisliğin tipik açıklamasıdır. Eğer beni gerçekten sevseydi, cinsel ihtiyaçlarının onu yönlendirmesine izin vermezdi.
"Bitti, Hans," diye acı bir şekilde belirttim, başımı sallarken. Ondan hayal kırıklığına uğramıştım. "Biz bittik."
"Hayır!" Hans bana koştu ve diz çöktü. Ellerimi tuttu ve onları öpmeye başladı, affımı diledi. "Hayır, hayır, tatlım. Bitmedik. Seni seviyorum, Sol. Lütfen, beni terk etme."
Çenemi sıktım ve ellerini ittim. Ona öfkeyle baktım. "Bana dokunma."
Hans gözlerime bakarken yüzüne tokat atmaya başladı. Gözleri yalvarıyordu. "Lütfen, Sol. Sadece beni incit. Bana tokat at, yumruk at ve tekmele. Böyle değil. Beni terk etme, lütfen. Sana ihtiyacım var. Seni seviyorum."
Ona keskin bir şekilde bakarken ellerini tiksintiyle ittim. Tek kelime etmeden, ona çok sert bir tokat attım. Tıpkı istediği gibi. Hans zayıfça yere düştü. Çenemi kaldırdım ve bana öfkeyle bakan Agatha'ya baktım. Acı veriyor, tamam, ama değerimi biliyorum. Ne zaman savaşacağımı biliyorum. Ve Hans'la olan ilişkim savaşmaya değmez.
Gözlerimi bir kez daha Hans'a diktim. "Bitti, Hans. Senden ayrılıyorum."
"Hayır!" Hans tekrar bana dokunmaya çalıştı ama hızla bir adım geri çekildim. Gözlerimdeki tiksinti ve nefret belirgindi. Eminim bunu açıkça görüyordur. Bu onun hatası.
Hans ağladı. "Seni seviyorum, Sol. Seni çok seviyorum! Lütfen, bana bir şans daha ver."
Alaycı bir şekilde güldüm. "Sevgin çok yüzeysel, Hans. Bir şans daha etmez."
"Burada ne oluyor?"
Robert Stone, karısı Lolita'nın ardından yatak odasına girdi. Çift, Hans'ı yerde neredeyse çıplak görünce şok oldu. Kızları Agatha, yatakta sadece beyaz çarşaflarla örtülüydü.
Çenemi kaldırdım. Duygular gözlerimi terk etmişti.
"BU NE, AGATHA?" diye öfkeyle bağırdı evlat edinen annem Lolita.
Kocası Robert, kızına çok öfkeyle baktı. "Ne yaptın? Jordan Evans'la evleneceksin, Agatha. Bu ne?"
Agatha yataktan kalktı ve şiddetle başını salladı. "Hayır, baba! Piç bir oğulla evlenmek istemiyorum. Ve dedikoduları duymadın mı? O bir aylak."
Çenemi sıktım. Kendisi daha pisken başkalarına hakaret etmeye cesareti vardı. Agatha'nın yüzünün kızardığını izledim. Bana kötü davrandığı için o yüzüne her zaman tokat atmak istemiştim. Onun gibi evlat edinilmiş bir kız kardeşe sahip olmak bir lanet gibiydi.
"Umurumda değil," diye kükredi Robert ona. "O hala bir Evans ve ailesiyle bir söz verdik. Ailemiz sözlerine sadık kalır. Sözümüzü asla çiğnemeyiz. Yani, istesen de istemesen de onunla evleneceksin."
"O işe yaramaz adamla evlenmeyeceğim, baba!" diye çığlık attı Agatha. Yüzü kızarmış ve öfkeliydi.
"Bu konuda hiçbir şey yapamazsın, Agatha," diye kükredi Lolita. "Karar verdik."
Başımı salladım ve gitmek üzereydim. Bu anlamsız konuşmayla daha fazla zaman kaybetmek istemezdim. Yeterince görmüştüm. Yeterince duymuştum.
"Hamileyim."
Ve bu çok fazlaydı.
Yavaşça Agatha'ya döndüm. Babasının gözlerine bakıyordu. Bu açıklamayı duyduktan sonra nefretimin daha da güçlendiğini hissettim.
Hamile miydi? Yani, bunu oldukça uzun zamandır mı yapıyorlardı? Gülmek istiyorum. Buna inanamıyorum. Kandırılmıştım. Hans'la olan anılarıma dönüp bakmaktan kendimi alamadım ve çok tiksindim. Bu, o iğrenç dudakları öptüğüm anlamına geliyordu. Kusmak istiyorum.
Bu çılgınlık. Hans'ın beni bu kadar uzun zamandır kandırdığı halde bir şans daha istemeye cüret etmesi.
"Ne dedin, Agatha?" diye sordu Robert çok tehlikeli bir sesle. Ona baktım. Bana asla zorbalık yapmamıştı ama beni savunmak için çok korkaktı.
Agatha Hans'ın yanına oturdu ve onlara baktı. "Hans'ın çocuğuna hamileyim, baba. O Evans'la evlenemem."
Lolita nefesi kesilerek ağzını kapattı. "Aman Tanrım! Ne yapacağız? Evans'larla olan sözümüzü bozamayız."
Hans'a baktıkça kalbimin tekrar sıkıştığını hissettim. Şok olmuş bir yüzle Agatha'ya bakıyordu. Kalbime tekrar acı saplandı. Hans tam bir pislikti. Arkamı döndüm ve tekrar gitmek üzereydim ki Lolita bileğimi tuttu. Bu beni şok etti ama duygularımı gizledim. Evlat edinen anneme tembelce baktım. Şimdi ne var?
Bunun olmasına izin verdiğim için beni azarlayacak mıydı? Bu saçmalıklardan çok yorulmuştum. Sadece buradan gitmek istiyorum.
"Kız kardeşinin yerini al."
Kafamda yankılandı ama işleyemedim. Ne alayım? Dudaklarımı yaladım, duyduğumu kabul edemiyordum. "N-Ne?"
Lolita bileğimi bıraktı. Gözleri keskinleşti. "Jordan Evans'la evlen, Solana."
Evlenmek mi... Jordan Evans'la mı? Agatha ile evlenmesi vaat edilen o adamla mı?
Nefesimi tuttum, şok olmuştum. Çok yalnız hissettim. Bana davrandıkları şekilden memnun değiller miydi? Gerçekten bu kadar acı çekmek zorunda mıyım? Neden beni evlat edindiler ki? Yani, oynayacak bir insan bebekleri mi olsun diye mi?
Gülmek istedim. Eğer bu bir şakaysa, komik değil.
Kalbimde hissettiğim hayal kırıklığı, acı, öfke, nefret ve tiksintiye rağmen gözlerim kayıtsız kaldı. Bu açgözlü insanlara acı göstermek, beni kırma arzularını besleyecekti. Güçlü taşların arasında sıkışmış bir piyon gibi hissettim. Düşmanın üssüne ulaşmam gerekiyordu, böylece kaderimi seçebilirdim ama şimdilik bu imkansız olacaktı, özellikle de Lolita tekrar konuştuktan sonra.
"Martha'nın paraya ihtiyacı var, değil mi? Ona tıbbi masrafları için para vereceğim ama Jordan Evans'la evlenmek zorundasın." Lolita'nın sesi kibirliydi. Muhtemelen başka seçeneğim olmadığını bildiği için.
Dizlerimin zayıfladığını hissettim. En zayıf noktamdan vurmuştu.
Agatha'ya baktım ve onun gizlice sırıttığını gördüm. Çenemi sıktım ve yavaşça başımı salladım. Bu dünya ne kadar acımasız olabilir? İhanete uğradım ve şimdi kullanılıyorum. Bu çılgınlık!
"Hadi, Solana. Burada işe yaramaz olduğuna göre. Beynini en çok değer verdiğin kadını kurtarmak için kullan. Bu, bir göz açıp kapayıncaya kadar para kazanmanın tek yolu," diye alay etti Lolita. Benimle alay etmek ve hakaret etmek gerçekten onun hobisi haline gelmişti.
Gözlerimi sımsıkı kapattım. Şakağım öfkeyle zonkluyordu. Ağlamak istiyordum. Öfkemi haykırmak istiyordum ama kendimi tuttum. Martha için. Onun için her şeyi yapmaya söz vermiştim.
Zorlukla yutkundum. Beni daha önce kurtaran kadını kurtarmak için yavaşça başımı salladım ve evlat edinen ailemin gözleriyle buluştum. "Y-Yapacağım. Onunla evleneceğim."
Kalbim daha da kanıyor. Bir aylakla evlenmek mi? Sanırım daha da gömülürüm.
Lolita büyük bir mutlulukla ellerini çırptı. Hatta gülüyordu ve benim için o kötü bir cadı gibiydi. "İyi seçim, Solana. Beynini kullanacağını biliyordum."
Ona arkamı döndüm, aynı anda gözyaşlarım yanaklarımdan aşağı süzüldü. Hemen sildim ve çenemi kaldırdım, kendime her şeyin yoluna gireceğine ikna ettim ama kimi kandırıyorum? Her şey yanlış. Her şey yolunda değil.
Sıkılmış yumruklarım titredi. İşe yaramaz bir adamla mı evlenmek? Bir aylakla mı? Alt dudağımı ısırdım. Hans'tan daha mı kötü? Umarım aldatan biri değildir. Tanrım, bu bir ceza mı? Yine de acıyı görmezden geldim, kendimi topladım ve tek bir değerli nedene sarıldım. Martha'nın kurtuluşu için özgürlüğüm. Fedakarlığa değer.
Bölüm 2
Solana Stone'un Bakış Açısı
Stone ve Evans ailesi benim ve Jordan Evans için bir bahçe düğünü yapmaya karar verdi. Güzel bir mekan, Agatha ve Hans olmadan romantik bir yer olabilirdi, sürekli bana bakan onlar yüzünden. Agatha bu durumdan açıkça keyif alıyor.
Güzel bir gelinlik giymiş, çiçek buketi tutuyorum—beyaz örtülü bir monoblokta oturuyorum. Henüz 10 dakika geciken bilinmeyen gelecekteki kocamı sabırla bekliyorum. Evans ailesinin de hiçbir izine rastlayamadım ve bu konuda şüphelerim var. Sinirliyim. Ya gelmezlerse?
Zor bir nefes aldım ve derin bir nefes verdim. Katılımcılar artık sabırsızlanıyor. Köşede evlat edindiğim aileme baktım, onlar da oldukça sinirli görünüyordu. Yanaklarımı kaşındım. Ya gelmezse? O bir tembel. Ya beni terk ederse?
Bu düşünce beni kaygılandırdı. Alt dudağımı ısırdım ve etrafa bakındım. Yumruklarımı sıktım. O adam! Beni bu kadar beklettiği için ondan nefret etmeye başladım. Yüzümde belli olmuyor ama kendimi çok utanç verici hissed











