AlphaNovel

Powieści romantyczne

Book cover
Zaktualizowana

Uzdrawiając Jego Zranioną Lunę

  • Gatunek: Romance
  • Autor: Jcsn168
  • Rozdziały: 233
  • Status: W trakcie
  • Ocena wiekowa: 18+
  • 👁 26K
  • ⭐ 9.6
  • 💬 3.5K

Opis

Czy wierzysz w mity? Właśnie kiedy myśli, że gorzej być nie może, jest jeszcze gorzej. Lucy straciła wszystko cztery lata temu w wyniku ataku. Była wykorzystywana, głodzona, odrzucona i złamana. W miarę zbliżania się jej osiemnastych urodzin, zaczynają dziać się dziwne rzeczy, rzeczy, które zdarzają się tylko raz na sto lat. Znajduje przyjaźń w najbardziej nieoczekiwanym miejscu i ucieka, aby odnaleźć prawdziwą siebie z pomocą najbardziej niebezpiecznego Alfa. Uwaga: Ta trylogia o wilkołakach nie jest przeznaczona dla nikogo poniżej 18 roku życia ani dla tych, którzy nie lubią porządnego klapsa. Zabierze cię w podróż po całym świecie, sprawi, że się zaśmiejesz, zakochasz, złamie ci serce i być może zostawi cię z opadłą szczęką.

Rozdział 1: Co teraz

Rozdział 1 – Co teraz

„LUCY!” Usłyszałam, jak Alfa Ranger ryczy na mnie przez dom.

Składałam ręczniki w pralni znajdującej się w piwnicy domu watahy. Moje ręce zaczęły drżeć, gdy usłyszałam, jak krzyczy: „WSTAŃ TU, TY ŻALOSNA *DUPA!”

Szybko pobiegłam po schodach i prawie potknęłam się o własne nogi. Weszłam do kuchni i zobaczyłam Alfy Rangera stojącego obok swojej dziewczyny, Mirandy. Była wysoka, blond i piękna, ale w środku była brzydka. Ukończyłam szkołę średnią trzy miesiące temu, a mimo że Miranda dręczyła mnie w szkole i sprawiała, że byłam nieszczęśliwa, nadal lubiłam tam chodzić. To była przerwa od moich obowiązków i bycia niewolnicą watahy.

Tęskniłam też za jedzeniem każdego dnia, chociaż większość dzieci nienawidziła szkolnych obiadów, często były to jedyne posiłki, jakie miałam.

W kuchni pachniało wspaniale, gdy kucharze przygotowywali śniadanie. Mój żołądek głośno burczał; nie jadłam od trzech dni. Dostaję tylko resztki ze stołu, a ponieważ wilkołaki mają duże apetyty, często przechodzę dni bez jedzenia.

„Tak, Alfa.” Skinęłam głową w geście poddania.

„Lucy, zapytam cię tylko raz, czy wzięłaś iWatch Mirandy?”

Mój umysł szalał, a panika zaczęła się wkradać. Oskarżała mnie o wzięcie jej iWatcha. Co do cholery miałabym zrobić z iWatch? Nawet nie wiem, jak używać elektroniki; nigdy nie miałam żadnej.

Nie jestem złodziejką! Nawet jeśli nie mam wiele poza moimi podartymi starymi ubraniami, nigdy bym nie ukradła nikomu. Moje oczy napełniły się nieopłakanymi łzami. „Nie, Alfa, nigdy.”

„Kłamie, kochanie, Lucy jest jedyną, która była w moim pokoju. Myślę, że powinna być ukarana.” Miranda wrzasnęła.

Ranger patrzył na mnie, a przez chwilę jego piękne niebieskie oczy wydawały się błyszczeć smutkiem, ale szybko to zniknęło. Stał wysoko, mając ponad sześć stóp, z czarnymi włosami i umięśnionym ciałem, z ramionami skrzyżowanymi na piersi. Poczułam dziwne przyciąganie w sercu. Chciałam błagać go, by mnie nie karał, powiedzieć mu, że Miranda jest zła, sprawić, by zobaczył prawdę, dotknąć jego klatki piersiowej! Czekaj, co ja myślę? Dotknąć jego klatki piersiowej? Miał dwadzieścia pięć lat, wyglądał jak grecki bóg i wciąż nie znalazł swojej partnerki. Oczywiście, każdy chciałby dotknąć jego klatki piersiowej!

Ranger miał kamienną twarz przez chwilę, zanim przemówił. „Lucy, jako karę nie dostaniesz jedzenia przez następne trzy dni, kradzież nie będzie tolerowana w tym miejscu. Masz szczęście, że nie wrzucę cię do dołu.”

Wyszedł z kuchni, zostawiając mnie tam samą z Mirandą.

„Uważaj, przegrana. Wkrótce będę twoją Luną, a kiedy tak się stanie, będę miała władzę, by robić ci, co tylko zechcę.”

Odwróciłam się i wyszłam tylnymi drzwiami w kierunku lasu. Niektóre dzikie krzewy jagodowe wciąż miały owoce, jeśli miałam szczęście, mogłam zjeść garść, zanim wróciłam do moich obowiązków. Byłam odpowiedzialna za sprzątanie domu watahy i wszystkie pranie. Nie miałam możliwości, by podkradać jedzenie z kuchni, byłam całkowicie zdana na resztki i skrawki, które dostawałam kilka razy w tygodniu.

Kiedy dotarłam do lasu, usiadłam na chwilę na dużym powalonym pniu, by wziąć kilka głębokich oddechów. Lubiłam wdychać świeży zapach sosny, gdy chłodny wiatr wiał przez drzewa. Zadrżałam na chwilę w mojej luźnej koszulce i legginsach.

Byłam mała jak na wilczycę i chudsza, niż chciałam być. Miałam pięć stóp i trzy cale wzrostu, z uderzającymi bursztynowymi oczami. Moja skóra była jasna, a włosy sięgały pasa i były ciemne.

Za kilka tygodni skończę osiemnaście lat i doświadczę swojego pierwszego przemiany. Mam tylko nadzieję, że będę wystarczająco silna, by poradzić sobie z pierwszą przemianą, która może być bardzo bolesna i wymaga dużo energii. Miałam też nadzieję, że wkrótce spotkam swojego partnera i zostanę uratowana od codziennego znęcania się.

„Proszę, Bogini Księżyca, niech ktoś miły i kochający będzie ze mną sparowany. Ktoś, kto mnie nie odrzuci i będzie mnie kochał bez względu na wszystko.” Modliłam się w milczeniu.

Nasza wataha została zaatakowana przez wyrzutków cztery lata temu. Mój ojciec był wojownikiem i zginął podczas ataku razem z moim młodszym przyrodnim bratem i siostrą. Benjamin i Brianna byli bliźniakami, którzy należeli do mojego ojca i jego drugiej szansy, Ursy, bawili się w ogrodzie, gdy doszło do ataku. Mieli zaledwie jedenaście lat, gdy zostali zabici. Ursa jest moją macochą i nigdy nie traktowała mnie dobrze. Byłam wierną kopią mojej matki i przypominałam jej o prawdziwej miłości mojego ojca. Moja matka zmarła, gdy byłam niemowlęciem, nikt nigdy o niej nie mówił, a ja mam tylko dwa zdjęcia z nią.

Kiedy doszło do ataku, sprzątałam na strychu i organizowałam pudełka, tak jak Ursa mi kazała. Zrobiłam wszystko, o co mnie prosiła i próbowałam zdobyć jej miłość i uczucie, ale nigdy mnie nie lubiła. Udawała, że jest dla mnie miła, gdy mój ojciec był w pobliżu, i tylko mnie tolerowała. Teraz miała wymówkę, by naprawdę mnie nienawidzić, obwiniała mnie za śmierć swoich dzieci. Ursa często mówiła, że powinnam była pilnować ich w ogrodzie i dbać o ich bezpieczeństwo. Miałam zaledwie czternaście lat, nie mogłam się przekształcić ani nic zrobić. Czasami myślę, że obwinia mnie za to, że przeżyłam i życzyłaby sobie, żebym zmarła tego dnia. Czasami nawet ja sama życzę sobie, żebym też wtedy zmarła.

Po pochówku mojego ojca i rodzeństwa, Ursa wyrzuciła mnie z domu mojego ojca, który należał do rodziny Michaelsów od pokoleń. Dom był słusznie mój, ale Alfa nic z tym nie zrobił. Ursa jest też ciotką Mirandy, bycie okrutnym mają w genach.

Ojciec Rangera był Alfy Knox LaRue, był dobrym przyjacielem mojego ojca, który był jego najlepszym wojownikiem. Alfa Knox również stracił swoją partnerkę, naszą Lunę, w tym samym ataku wyrzutków. Współczuł mi i dał mi ładny pokój w domu watahy. Zawsze był dla mnie miły.

Dwa miesiące później najstarszy syn Alfy Knoxa, Ranger, skończył dwadzieścia jeden lat i przejął naszą watahę jako Alfa Ciemnego Księżyca. Siostrzenica Ursy, Miranda, nienawidziła mnie i była popularną dziewczyną, ponieważ była córką naszego Betę, jej brat Max jest teraz Betą. Miranda obróciła wszystkie dzieci przeciwko mnie, a ja nie miałam przyjaciół. Nieliczni przyjaciele, których miałam, zaczęli mnie unikać. Stałam się samotnikiem i workiem treningowym watahy w ciągu dwóch krótkich miesięcy, tracąc wszystko, moją rodzinę, przyjaciół i dom.

Alfa Knox mieszka w domu rodziny Alfy kilka mil na północ od domu watahy i rzadko go widać. Zakładam, że stał się pustelnikiem lub podróżuje. Ranger nie ma jeszcze Luny, z tego powodu Ursa stała się menedżerką domu Rangera i zarządza codziennymi sprawami w domu watahy. Natychmiast przeniosła mnie z mojego wygodnego pokoju w domu watahy do piwnicy, do pralni.

Z moich myśli wyrwały mnie kroki za mną, odwróciłam się i zobaczyłam Mirandę stojącą tam z jej pomocnikami.

„Co teraz?” Zapytałam, czując się zirytowana.

„Ktoś potrzebuje poprawy nastawienia. Dajmy tej małej złodziejce to, na co zasługuje.” Uśmiechnęła się złośliwie.

Byłam zawsze tak zajęta pracami domowymi, że nigdy nie pozwolono mi trenować. Byłam słaba, a one żerowały na słabości. Próbowałam wrócić do domu watahy, ale złapała mnie Beth, złośliwa dziewczyna z mocnym ciosem. Uderzyła mnie w usta, rozcinając moją wargę, gdy uderzyłam w drzewo za sobą. Kiedy upadłam na ziemię, wszystkie pięć zaczęło kopać mnie wszędzie. Próbowałam zwijać się w kulkę i chronić się, jak tylko mogłam.

„Patrzcie na nią, jest taka słaba.” Powiedziała jedna z dziewczyn.

„Trzeba ją postawić na miejscu.” Powiedziała Beth.

„Jesteś smutna i żałosna, Lucy, nikt nigdy cię nie zechce.” Wyrzuciła Miranda.

Ktoś zadał mi mocny cios w tył głowy i zobaczyłam gwiazdy. Las się kręcił, a ja nie mogłam widzieć prosto, wszystko było zamazane. Z daleka usłyszałam znajomy męski głos, który zawołał: „Co się dzieje? Coście zrobiły?”

Poczułam ciepłe, silne ramiona, które podniosły mnie i niosły, gdy ciemność wciągała mnie pod.

Rozdział 2: Moje życie

Rozdział 2 – Moje życie

Otworzyłam oczy i zobaczyłam sterylny pokój, w którym byłam. Byłam w klinice watahy, ale jak się tu znalazłam? Próbowałam unieść głowę, ale wydawała się tak ciężka.

„Lucy, obudziłaś się.” Usłyszałam głos Dr. Baker.

Próbowałam usiąść, moja głowa kręciła się, a ja czułam mdłości. Ból w boku był intensywny i byłam pewna, że mam złamane żebra. Wilkołaki zazwyczaj leczą się dość szybko, ale nie miałam jeszcze swojego wilka, więc proces gojenia zajmie trochę czasu, chociaż na pewno nie tak długo jak u ludzi.

„Spokojnie, masz wstrząs mózgu i dwa złamane żebra,” potwierdziła Dr. Baker. Leczyła mnie przez całe moje życie. Miała pod pięćdziesiąt lat, brązowe i siwe włosy spięte w warkocz oraz ciepłe brązowe oczy.

„Lucy, pamiętasz, co się stało?” Zapytała.

Zamknęłam oczy i przypomniałam sobie pobicie, „Miranda i jej przyjaciółki.” Westchnęłam; mój głos był chrapliwy. Gardło miałam suche, a moje oczy dostrzegły dzbanek stojący przy łóż

Heroes

Korzystaj z AlphaNovel, aby czytać powieści online zawsze i wszędzie

Wejdź do świata, w którym możesz czytać historie i znaleźć najlepsze powieści romantyczne oraz książki o wilkołakach alfa, warte twojej uwagi.

QR codeZeskanuj kod QR i przejdź do pobierania aplikacji